Aarschot-Kampenhout-Aarschot: fietsen voor het goede doel
"De Fietsersbond van Leopoldsburg organiseerde een halve "Dwars door België" in het kader van de actie "Kom op tegen kanker". Het zou een soort etappewedstrijd worden tussen Brussel en Leopoldsburg waarbij collega's van gelijkaardige gezindheid elkaar zouden aflossen in het begeleiden van het Limburgse peloton.
Aarschot sprong meteen op de kar, of op de fiets, om mee te rijden vanaf Kampenhout.
Een Aarschot-Kampenhout-Aarschot dus, als proloog op Luik-Bastenaken-Luik van diezelfde dag. Het weerbericht was al niet uitnodigend geweest, en uit het grijze zwerk viel de hele voormiddag miezerige motregen afgewisseld met stevige stortbuien. Voor het goede doel nemen we dat er zonder verpinken bij, ook al omdat we gemotiveerd zijn door het vooruitzicht van een gezellig verbroederingsontbijt in de witloofgemeente.
Van dan af gaat alles een beetje vlugger. We hadden precies het tegengestelde verwacht, waarmee het Limburgs traagheidsbeginsel meteen een achterhaald begrip blijkt. Haastig een mini-interview noteren, een paar foto's nemen op een loopje, regen en zweet van onze schedel deppen...
Gezellig ontbijt: snel een halfdoorweekt gesponsord broodje binnenwringen en terug de baan op.
Een zwerm Solexbrommertjes met bijhorende dosis geur- en geluidsoverlast begeleidt de groep. Rode lichten zijn geen obstakel, en dus geen verpozing. Sterke weggebruikers wachten tot de verzopen antikankerrijders voorbijgezoefd zijn.
Gelukkig heeft Aarschot zijn eliteteam afgevaardigd om de Limburgers te gangmaken. Anders waren de begeleiders meteen uit het wiel gereden. Het duurt zelfs tot voorbij Betekom vooraleer
onze kapitein Jos zijn troepen gegroepeerd krijgt tussen snelle jongedames en slingerende tandems om het peloton doorheen het stadscentrum van Aarschot te gaan loodsen. En dan blijken de frisse bronsgroenen toch lichtjes te verzwakken. Ik had inderdaad onderweg al gehoord dat de Leopoldsburgers allergisch waren voor hellingen. De brug (!) over de spoorweg die plots voor hen opdoemt lijkt wel een col van tweede categorie voor de plattelandrijders. Gelukkig is de stopplaats aan het Bekaf - toepasselijke naam vandaag - met bijhorende energiedrank uit bevriende abdijen vlakbij. Dat we deze stopplaats met uren voorsprong op het voorziene ritschema bereiken heeft de lezer allang begrepen. En dat de felle Limburgers binnen de kortste keren weer op de fiets wippen richting heimat ook."
Etienne
